Święta Bożego Narodzenia, to najbardziej wyczekiwane święta w kalendarzu roku liturgicznego. Właściwe jednak przeżycie świąt Bożego Narodzenia wymaga odpowiedniego przygotowania. W Kościele rzymskim w V/VI w. praktykowany jest Adwent, który obejmuje cztery tygodnie lub cztery niedziele poprzedzające święta Bożego Narodzenia. Jest to czas w którym, poprzez podejmowane praktyki religijne i czyny pokutne przygotowujemy serca do wydarzenia Wcielenia Syna Bożego. Do takich praktyk zachęcają również Ojcowie Kościoła. Św. Maksym Wyznawca (+662) wołał: “Przeto najpierw przez wiele dni uprzątajmy swe serca, porządkujmy sumienia, oczyszczajmy ducha, a nieskalanego Pana, który przychodzi, podejmijmy jaśniejący i bez zmazy. (…) Bo każdy, kto tego dnia będzie zbrukany, da dowód obojętności wobec narodzin Chrystusa. (…) Chociaż bowiem ciałem weźmie udział w uroczystości Pańskiej, duchem jednak będzie daleko od Zbawcy”.
Nasza wspólnota zakonna w Ostródzie świętowanie Bożego Narodzenia rozpoczęła tradycyjnie od uroczystej Wigilii. Główną celebrację tego wydarzenia rozpoczęłyśmy w kaplicy uroczystymi Nieszporami.
Podczas śpiewu kolędy: “Wśród nocnej ciszy” s. Irena Pero, przy pomocy s. Aleksandry Harmuszkiewicz wniosła uroczyście Dzieciątko Boże, które podczas Adwentu odwiedzało nasze cele, uświęcając je swoją obecnością.
Po wspólnych modlitwach udałyśmy się do refektarza na wieczerzę wigilijną, którą rozpoczęłyśmy od odczytania fragmentu Ewangelii o Narodzeniu Pańskim. W tym roku odczytała go s. Fortunata Obiedzińska.
Następnie, na znak jedności z całym Zgromadzeniem, odczytałyśmy życzenia od Przełożonej generalnej i podzieliłyśmy się opłatkiem.
Następnie zasiadłyśmy do wieczerzy wigilijnej spożywając przygotowane potrawy wigilijne i dzieląc się dobrym słowem i uśmiechem. Czas kolędowania przeplatany był otrzymywaniem podarunków od św. Mikołaja, które sprawiły siostrom wiele radości.
O godz. 24.00 w kościele parafialnym uczestniczyłyśmy w Pasterce, dziękując Bogu za dar Wcielenia Syna Bożego.
