Jednym z wymiarów życia zakonnego oprócz modlitw, posiłków, rekreacji jest wspólna praca, która buduje wspólnotę i posiada wymiar współodpowiedzialności za dom, Zgromadzenie, które jest dziedzictwem pokoleń sióstr Terezjanek. Praca zbliża siostry do siebie nawzajem i stanowi wielką okazję do świadczenia wzajemnej miłości. Uczy również pokory, determinacji i jest pewną formą ubóstwa.
Ostatnie wydarzenia pogodowe dały nam możliwość wspólnej pracy przy odśnieżaniu naszej ostródzkiej posesji. Tym razem opady śniegu były na tyle obfite, że cała wspólnota zwartym szykiem stanęła do „walki” ze śniegiem. Było wiele radości, zapału i życzliwości, które sprawiały, że wspólna praca uszlachetniała nasze serca.
Podziwiam i jestem cały czas zbudowana moimi siostrami, które są przykładem odpowiedzialności i bezinteresowności w pracy. Ukochanie woli Bożej w decyzjach przełożonych są dla nich świętym prawem. Ileż razy zaskakują swoją troską o dom, posesje, wychodzą z różnymi inicjatywami i spostrzeżeniami. Tak zawsze chciałam rozumieć wspólnotowość i odpowiedzialność.
Dziękuję Dobremu Bogu za każdą z nich.
